سلام به همگی دوستان
هیچوقت دوست نداشتم در رابطه با مرگ و غم در این وبلاگ چیزی بنویسم ولی متاسفانه اتفاقات اخیری که در دیزباد رخ داده است باعث این شد که در این پست به این موضوع بپردازم.
همانطور که مطلع هستید دیزباد در سال ۸۷ غرق در ماتم و اندوه بود و خاک سردش پذیرای عزیزانی بود که یادشان در خاطرم همیشه زنده خواهد ماند.تا به حال دیزباد را این چنین اندوهگین ندیده بودم . . . صدای ناله ها و گریه ها در کوچه باغهای دیزباد به گوش میرسد و چه غم انگیز که این صحنه ها یکی پس از دیگری به وقوع می پیوند و ما شاهد از دست رفتن عزیزانمان هستیم .
آدم به فکر فرو میره وقتی میبینه که ظرف مدت کمتر از ۲ ماه ۵ عزیز دیزبادی با دیزباد وداع می کنند و برای همیشه عزیزانشان را تنها می گذارند.
امیدوارم که این روزهای تلخ هرچه زودتر سپری شود و دیزباد رنگ شادی به خود بگیرد و لبخندی شیرین بر لبان تمامی دیزبادیها جاری شود.
از خداوند متعال برای تمامی عزیزان از دست رفته طلب آمرزش و مغفرت الهی می کنیم.
روحشان شاد و یادشان گرامی باد
+
نوشته شده در پنجشنبه دوم خرداد 1387ساعت 12:18  توسط حسین رحمانی
|